به هنگام شنيدن سخنانم با چشم به يكديگر نگاه نكنيد ( و قيافه انكار به خود نگيريد ) سوگند به آن كس كه دانه را ( در اعماق زمين ) شكافت و بشر را آفريد ، آنچه به شما خبر مىدهم از پيغمبر امى است ، نه آن كس كه به من گفته دروغ گفته ، و نه شنونده بىخبر بوده است ، گويا مىبينم شخص بسيار گمراهى بر مردم شام همچون حيوانات بانك زند ( و آنان را گرد آورد ) و پرچمهاى خويش را در اطراف « كوفه » نصب كند ( 224 . ) هنگامى كه دهن باز كند و طغيان او به ارج رسد و جاى پايش در زمين محكم گردد ، ( ستم او همه جا را بگيرد ) و فتنه فرزندان خويش را بگزد و آتش جنك زبانه كشد ، روزها چهرهء گرفته و عبوس خود را ظاهر سازند ، و شبها رنج و مشكلات خويش را آشكار نمايند ، هنگامى كه كشت او بمرحله درو برسد ، و براى چيدنش به پا خيزد ، و به هيجان در آيد ، و برق شمشيرش بدرخشد ، در آن هنگام پرچمهاى فتنه‌ها و شورشهاى پيچيده به اهتزاز در آيد ، و همچون شب تار ، و درياى متلاطم رو آورند . علاوه بر اين چه طوفانهاى سختى كه شهر كوفه را بشكافد ، و چه تند بادهائى كه بر آن وزيدن گيرد و به زودى دسته‌هاى مختلف به جان هم افتند آنان كه سر پا هستند درو شوند و آنها كه از پا افتاده‌اند لگد مال گردند ! خطبه - 102 از خطبه‌هائى است كه امام ( ع ) ايراد فرموده اين خطبه نيز همانند خطبه سابق به حوادث آينده اشاره دارد آن ( رستاخيز ) روزى است كه خداوند اولين و آخرين را براى رسيدگى به حساب دقيق و رسيدن به پاداش كردارشان جمع مىكند ، همه در حال خضوع به پا خيزند ، عرق ( از سر و رويشان فرو مىريزد ) و اطراف دهانشان را احاطه كرده ، لرزش زمين تمام اندامشان را مىلرزاند .